Pojawił się LP Kontroli W z kilkoma moimi zdjęciami (z „Rock Areny” 1983); choć projekt… No, nie za bardzo mi się podoba. Ale. (Ale i tamte moje zdjęcia też były nieco przypadkiem robione, mogłem zrobić lepsze chyba. Albo i nie.) Wydał to kolega Pepus (Warsaw Pact Records, WPR 032 KONTROLA W. „Bossa nova” 12”) z nieodzownym wsparciem Roberta Jarosza (Trasa W-Z). Notujemy fakt, zachęcamy do słuchania. A o tych zdjęciach wspominam i w ostatniej książce, o drobnej koincydencji, spotkaniu na dachu, zabawne nieistotne wspomnienia sprzed ponad 40 lat. mr m.
I wydałem „Obok. Tom drugi” (2025). To książka nie o Muzyce i nie będzie sprzedawana, bo nie (podobno tylko Wariaci czy Grafomani robią dla siebie, normalni – dla Kasy). Cóż. A więcej informacji – tam. mr m.
Kolega napisał, zapisał raczej – no: bardzo polecam, nie tylko ja. A bo mocne.
Siedzę w robocie i na zmianę łzy wycieram ze wzruszenia i ze śmiechu. Jak się to czyta, to poniekąd choruje się z tobą. Józef Cukier (człowiek, który przestał czytać książki)
Dodam nieskromnie, że zaprojektowałem okładkę i nieco w środku też. Z dużą… Nie: to nie przyjemność – raczej zaangażowanie. Znałem pierwszą wer. książki, przed redakcją i była – poruszająca. Tak po prostu. Świetna, szczera… A po redakcji jest jeszcze lepsza. „Samo gęste” jak kiedyś mówiła młodzież. Co tu pisać: koniecznie. mr m.
…już nieco było tu, ale fotografujemy nowe. A raczej te same, ale wszystkie, jakie mi się ostały z tamtej serii. To trochę scissors art – a trochę samplingale obrazkowy; cokolwiek to znaczy. Oto sam początek lat 90. – zob. też Pusty Obłok (1990). Górne, główne zdjęcie – tak: zdjęcie! – to wydruk laserowy (wielka nowość wtedy: drukarka HP IIp) na reklamie kolorowej z jakiegoś niemieckiego pisma branżowego o muzyce (tu: reklama płyty Tracy Chapman, fragment). Do tego skan tekstu: z ręcznego skanera (10,5 cm) dwa razy skanowany, skany nałożone razem. Później z tego – fotografia analogowa (Canon + diapozytyw Fuji Velvia); lecz diapozytyw skanowany prawie dziś (2020). Podpis, znak wodny – nałożony już tu, w blogu. Ale to też technika mieszana: zrobiony bardzo analogowym „kubusiem” (już nowym niestety) i wskanowany już w XXI wieku. Niżej, w galerii – całe strony. Ot, zabawy z pierwszymi komputerami do DTP… (I oczywiście naruszałem tu wiele cudzych praw autorskich: do reklam, znaków graficznych firm, do fotografii…) A skanowany artykuł: o Diane Arbus, całkiem nieprzypadkowo. Za trzy lata kupię sobie w Paryżu – za ciężkie franki – pierwszy mój, jej album. Hołd taki. mr m.
Two great trumpeters one from Poland, Tomasz Stańko another from Italy, Enrico Rava. In the reed section, long time Cecil’s collaborator, legendary altoist Jimmy Lyons with his wife bassoonist Karen, John Tchicai, Frank Wright Jr. on tenor saxophones, phenomenal trombonists Conrad Bauer, iconic vibraphone and bass clarinet player Gunter Hampel and finally a gorgeous rhythm section with Henry Martinez on drums and great William Parker.
Udało mi się przekonać Wydawcę (+ on – projektanta) do tego z frontu, choć przecież prawie nic na nim nie widać :-) Za to z tyłu cd – jest foto z kulis, w oryginale kolorowe (choć marnie było ze światlem); tu: czarno-białe, też może być. Ach, i zdjęcia CD – pan Roman Samolot (GB), mój egz. dopiero idzie. Za to daję czyste, bez projektu jeszcze foto, cały kadr. mr m.
mój egz. ma nr 808, ale moich zdjęć tam niewiele; za to duże (a jedno dość popularne: Metallica i Kat śmieją mi się do okienka :–). Mateusz Żyła „Metallica Poland 1987 Behind the Iron Curtain” wyd. Marcin Sitko (2021), prawdziwie imponujące wydanie… mr m.
Oto ona – mr makowski, Konrad Wojciechowski „Koniec festiwali albo kolorowa prywatyzacja. Życie artystyczno-estradowe w Polsce 1955-2021” – a reguły są takie: 1. sprzedaję tylko ja; 2. dostarczam tylko do paczkomatów InPost, bo to ciężka książka; 3. chcesz kupić, wyślij maila z n-rem telefonu i n-rem paczkomatu i wpłać 80, zł (65, książka; 15, zł wysyłka) na konto: m.r. makowski, nr konta: 02195000012006422767620002 …i czekaj cierpliwie.
Natomiast szanowni (i ewentualni) pp. recenzenci – dostają tylko 3-4 rozdziały w PDF-ie (wszyscy te same) – i gdy coś napiszą, to dostaną egzemplarz (jeśli zechcą). Nie ma „darmo”, to tylko 350 egz. – książka nas za dużo kosztowała, by ją rozdawać. A jest – mimo niskiego nakładu – szyta i klejona, tylko jakość. Tak działa wolny rynek, płaczcie i płaćcie. mr m.
Ponowne wydanie (LP i CD, Warner/Polskie Nagrania 2021) pierwszej płyty Young Power, do tego tytuł drugiej płyty grupy Pick Up…
…oraz telefon od Krzysztofa Popka – zachęciły mnie do poszukiwań w tej części mych archiwów i projektów, która dotyczy właśnie owego młodego, poszukującego ruchu w muzyce lat 80. zwanego niekiedy awangardą jazzu. A przecież to nie jest – tylko – jazz :–) Jest tam i grupa Woo Boo Doo, stricte rockowa, i Tie break, i właśnie Pick Up, D-Box, trio Ksiondz, Duży i Korek(Priest & Big Cork)– oraz wreszcie Young Power, jako ta – nie, nie wisienka: raczej dynia – na szczycie tortu. Bardzo okazałego i smakowitego przecież.
A czy wspomniałem, że Zakaz Fotografowania antycypuje yass, będąc przy okazji rzeczą lepszą od czegokolwiek powstałego w konwencji yassowej (wiem, szalona odwaga, ale takie moje zdanie i już)? Tomasz Skowyra „Najlepsze polskie płyty XX wieku”
Jest tam kilka postaci, których już nie ma, jest wiele relacji przyjacielskich, sporo wspólnych wspomnień, trochę (no, dużo :–) zdjęć – i przede wszystkim muzyka, która się do dziś nie zestarzała. (W przeciwieństwie do baaardzo wielu dokonań tzw. rockowych z tamtych lat, nie da się ich dziś słuchać. A ten „młody jazz” ówczesny – owszem.) Jest tam Jazz n. Odrą, Jazz Jamboree… Ale i festiwal Jarocin (1987), fascynujący moment, gdy awangardowy band wyszedł na scenę, przez tamtą (nie zawsze przecież grzeczną) publicznością – i zagrał wspaniale. Owszem: na początki Ryszard Riedel (Dżem) musiał ich jakoś zapowiedzieć, zagrał kilka dźwięków na harmonijce, ot: ciekawostka… Ale to był zadziwiający występ jednak. Gdzieś daleko jest nawet i Free Cooperation – choć to jednak nieco inna bajka.
Daję tu nieco zdjęć, to pierwsza partia ze starych, ale na nowo obrobionych fotografii z tamtej naszej ścisłej współpracy (Sztokholm, ale i Berlin przecież…). Wiele tu wątków, postaci, szczególnie fotogenicznych Alek Korecki, „Kinior”… Jest i Jurek Piotrowski, też postać, łącząca światy jazzu i rocka. Ocean historii – a może i nie tylko przeszłości? Coś słyszałem… Oby.
Będę próbował dalej aktualizować tę galerię – ale to jakiś ocean (prawie) bez dna…
Alek Korecki, Krzysztof Głuch, Pick Up, JnO (1985)
Andrzej Ryszka, Janusz Janina Iwański (Tie Break, JnO, 1986)
I jeszcze kilka zdań o edycji: LP „Young Power” (2020, LP i CD) …która cieszy – bo to nadal, napiszmy to jeszcze raz, znakomita płyta, znakomita muzyka. Ale mnie też trochę martwi: i nie dlatego, że musiałem się (nieco) wykłócać o (jak psu kość należne mi przecież, nieśmiało przypominam) honorarium. Niewielkie, dodam. Ale: zapłacili, sukces. To już normalne: wychodzą dziś reedycje „tamtych” płyt, nikt ci nic nie powie, większość wydawców nie płaci… Liczą na zniechęcenie? Raczej tak, przecież kto chce wynajmować prawnika, by dostać tych kilka zlotych… A walczyć z gigantami – samemu? Żarty.
Ale ja nie o tym dziś; a o „edycji”. A dokładniej o mym projekcie, na dźwiękach się nie znam, są od tego fachowcy; polecam. Dziś o mej / (a jednak) nie mojej okładce… To on mnie martwi, mimo wszystko.
Nietypowa jest również okładka, niebędąca dziełem Marka Karewicza, a „M. MAKOWSKIEGO”, czyli Mirosława Ryszarda Makowskiego – polskiego projektanta, fotografa, dziennikarza i bloggera. W latach 70. i 80. XX w. był on fotoreporterem w miesięcznikach „Jazz” i „Magazyn Muzyczny”.
Nieco faktów. Oryginalna LP wyszła w czasach, gdy ówczesna – i tak w Peerelu dość marna – poligrafia już ledwo dyszała. Drukowano okładki na czym się dało, papieru dobrego nie było, farb, komponentów, dewiz… (A też negatywów do zdjęć, robiłem te zdjęcia na jakichś ze szpuli branych materiałach krajowego Fotonu, pewnie nie ma już tej firmy.)
I taka jest ta oryginalna płyta z 1988 roku. (Tu wyżej, mój skan zachowanego oryginału.) A Polskie Nagrania – czyli Warner, wiadomo – z jakichś powodów zdecydowały się nie na dotarcie do źrodłowych materiałów (czyli do mnie, mych zdjęć i projektu; choć o nim jeszcze za chwilę); ale na zwykły skan wydrukowanej wtedy okładki + gigantyczną zapewne pracę pana operatora DTP przy obróbce. Po co? Dlaczego, jaki w tym sens… Nie wiem. (Ale się domyślam, może niewłaściwie.) A przecież nie tak trudno mnie znaleźć. I nadal mam jednak oryginalne negatywy, z oryginalnymi zdjęciami, użytymi w tym – dość prostym – projekcie. Czy byłoby lepiej? Na pewno. Ciekawiej też: bo np. oryginalne zdjęcie jest na LP przycięte do kwadratu (wiadomo). A w książeczce można by dać całe: ciekawe? Chyba tak… (Ucięty jest kol. Jorgos, a śpiewał tam – że ho, ho ho…) No to tyle ja.
Ach, i na samej górze strony – koncert Young Power i innych skladów – w Berlinie Zach. (1988), poszukiwałem już wtedy tylko nieostrości, rozmazań i ruchu. A niedługo później praktycznie skończyłem z fotografią, wydawała mi się… Nieistotne. mr m.
Dość długo powstawała ta okładka – ta płyta zresztą też. Było kilka projektów, różne; ten jest jakąś sumą… Więcej o wydawnictwie oczywiście w sklepie „Manufaktura Legenda”. mr m.
…czyli bardzo interesująca, nowa składanka – nie lubię tego słowa – wytwórni „Manufaktura Legenda”. Ma nr 1, choć to w katalogu bodaj 23 płyta. Projekt (na razie) wyłącznie do sieci, bez druku papierowego; a i tak trzeba było kwiaty żywe fotografować, nie wszystko jeszcze cyfrowe :–) mr m.
…w latach 90. (1994), dziś już nie wygląda tak samo. Przywiozłem te zdjęcia – ale jakoś nie było zainteresowanych, prasa rockowa upadała, zaś media plotkarskie dopiero się zaczynały. Cóż: rewolucje. mr m.
Obraz: …Stanisława Młodożeńca, który wtedy malował przyjaciół często – głównie ze zdjęć (a niekiedy i z moich). Nie mam niestety kolorowej reprodukcji, ale w tej opowieści to akurat nieistotne, nawet pomaga;
Zdjęcie: …grupy KRZAK moje. Zrobione w mieszkaniu, które wtedy Stasiek wynajmował. O ile pamiętam, od faceta który popadł akurat w konflikt z prawem i gwałtownie zmienił adres. Zdjęć było więcej – ale w tym podobało mi się „granie” postaci namalowanych (z fotografii, przypominam) i tych realnych (ze zdjęcia :–);
Obiekt: metalowe pudełko, które opakowałem zdjęciem i sznurkami. Leżało już na pierwszym projekcie LP Krzaka – tło do tego projektu było wtedy nie mego autorstwa, dziwne trochę, dużo formy, mało treści. Ale z jakichś względów miało być, taki „zgniły” kompromis. Tutaj zdjęcie samego pudełka, w układzie, jak później na projekcie do LP, bez tamtego tła;
Projekt: …jaki chciałem od razu zrobić, czysty, (dość) prosty. Ale dopiero na dwóch kolejnych edycjach płyty (CD, lata 90.) tak zostało zrobione. Niżej jedno z wydań, bodaj pierwsze.
A dokładniej „Historia i prawo naturalne w filozofii Hegla. O genezie powrotu nowoczesności dopraxisArystotelesa”, książka wydana przez Stanisława Gromadzkiego. (W tle projektu: świeżo ścięte drzewa – pnie z lasów oliwskich, widać jeszcze żywicę.) mr m.
…a dokładniej mercedes do wożenia paczek. Wieczór po koncercie grupy KRZAK i innych (m. in. Leszek Dranicki solo), koncercie (1982) sygnowanym logiem spółki kilku (na początku nawet chyba -nastu) kolegów: PST. Ryszard Tyl, Marcin Jacobson… Się działo. A teraz tylko ten autobus, też i dlatego, że dziś rocznica urodzin Ryszarda „Skiby” Skibińskiego. Ale na zdjęciach widać i innych, których pamiętamy: ot, Andrzej „Karakuł” Nowicki choćby, głównie znany z Perfectu ale przecież grywał z wieloma… Zjedn. Siły Natury Mech choćby; i tak dalej. Jak wszystko – tak i to wartoby opisać, ale kto, kiedy – i dla kogo? Ech… mr m.
Spis treści: Marta Kopij-Weiß – Czym był romantyzm jenajski? (s. 9-23) KLASYKA Marta Kopij-Weiß – Lucynda Friedricha Schlegla – kilka słów wprowadzenia (s. 25-28) Friedrich Schlegel – Lucynda (fragmenty) (przeł. E. Walerich-Szymani, M. Kopij-Weiß) (s. 29-34) ROZPRAWY Karl Heinz Bohrer – Krytyka romantyzmu (przeł. N. Żarska) (s. 35-44) Karol Sauerland – Starożytność i nowoczesność. Na kanwie debaty niemieckiej w połowie lat dziewięćdziesiątych XVIII wieku (s. 45-61) Monika Tokarzewska – „Moralna astronomia”. Novalis i metaforyka „przewrotu kopernikańskiego” (s. 63-84) Michał Kuziak – Novalis – Wordsworth: podmiot i zmysły (s. 85-101) Tomasz Małyszek – Cudowne doświadczenie bólu u Friedricha Schlegla i Novalisa (s. 103-110) Janusz Ostrowski – Jenajski Hegel. Od polityki substancji do substancji polityki (s. 111-130) Marek Woszczek – Przyrodo-Podmiot. Autonomia i produktywne moce przyrody u Schellinga (s. 131-157) Aleksandra Domagała – Schleiermacher i filozofia dialogu (s. 159-172) Joanna Smereka – Henrich Steffens – przybysz ze Skandynawii u jenajskich „wizjonerów” (s. 173-184) Ulrich Gaier – Braki wyobraźni jako obiekt satyry (przeł. E. Walerich-Szymani) (s. 185-199) Ralph-Rainer Wuthenow – Jean Paul w epoce restauracji (przeł. M. Kopij-Weiß) (s. 201-210) Ewa Walerich-Szymani – Hölderlin – dzieciństwo jako doświadczenie kryzysu (s. 211-235) Marta Kopij-Weiß – Kulisy polsko-niemieckiego transferu romantycznego (s. 237-250) Paweł Pieniążek – Miłość, śmierć, nicość. Wątki romantyczne w Nietzschego krytyce dekadencji (s. 251-284) Natalia Żarska – Recepcja romantyzmu w poetyce realizmu magicznego Ernsta Jüngera (s. 285-293) Krzysztof Żarski – Ernst Jünger i tradycja salonów romantycznych (s. 295-306) TWÓRCZOŚĆ Stanisław Gromadzki – Ułomki (s. 307-335) Jacek Ruszczyński – Naga Prawda (s. 337-340) FORUM PHILOSOPHICUM Wojciech Wrotkowski – Jakiej filozofii warto być wiernym, zwłaszcza w sofistopolis? Prolegomena do książki Seweryna Blandziego Między aletejologią Parmenidesa a ontoteologią Filona (s. 341-365) Jan Molina – Od polskiego piekiełka do apokalipsy. Spory wokół idei „zdrady klerków” w polskim dyskursie intelektualnym w latach 1927-1945 (s. 367-387) Szymon Wróbel – Bóg albo idolatria. Od Benedykta Spinozy do Leszka Kołakowskiego (s. 389-420)
W czasach, gdy nie było Photoshopa (niemożliwe…) i prawie nie było kolorowej fotografii (Co?!? Jak to?!?) niektórzy, niekiedy – malowali czarno-białe zdjęcia. Ot, zwyczajnie: ecoliną (droższe) lub flamastrami (tańsze). No i ja też, niekiedy. (Czasem nawet innymi produktami chemicznymi, o zgrozo.) Jednak zastosowanie tego patentu do fotografii reklamowej, komercyjnej i masowej to już co innego: czarno białe odbitki zdjęć reklamowych, wysyłanych (tak: zwykłą pocztą…) robiło się w sporych ilościach; a każdą pokolorować… I otóż tak robiliśmy – znaczy: ja kopiowałem odbitki masowo i malowałem, zaś mecenas czerwonego, ówczesny manager wielu różnych zespołów + Dżemu (a później i Martyny Jakubowicz, której malowałem beret, są tam) znany niektórym Marcin Jacobson – zaakceptował ten w sumie zwariowany pomysł. I rozsyłał zdjęcia. Czemu o tym wspominam? Otóż wyszła właśnie książka Marcina Sitko „Rysiek Riedel we wspomnieniach”, w bardzo zresztą zacnym Wydawnictwie c2 – wydali np. imponujący album, dwa tomy o JnO. (W książce o RR mamy zresztą jakiś mały wkład i Marcin i ja; ale mniejsza.) I cóż my, proszę wycieczki, widzimy na jej, tej pracy – okładce?
Nie, nie twierdzę, iż p. autor projektu (tu wpiszemy nazwisko gdy dostanę egzemplarz własny :) się inspirował / lub nie – tamtymi zdjęciami. Pewnie nie, tego typu pomysły bywają, w różnych miejscach, w różnym czasie – wspólne; rzekłbym kongenialne, gdyby to nie za bardzo mi pochlebiało. Zresztą te drogi inspiracji (a niekiedy wręcz zapożyczeń)… Długo opowiadać. Niemniej zbieżność mnie rozbawiła. mr m. ps. I podziękowania dla Marcina za skany zdjęć-odbitek, tylko Jego starannemu zmysłowi Archiwisty zawdzięczam – oraz Państwo – to, że możemy tamte odbitki dziś zobaczyć. m.
ps2. No i oczywiście nie jest to żadna dramatyczna sprawa, jak pamiętna afera z pewnym filmem, którego… Nie, nie napiszę „twórcy”, bo nie. No: mam ja z tym Dżemem (niekiedy) skaranie nieboskie, mam. m.
…czyli książka Krzysztofa Łapińskiego, publikacja Wydziału Filozofii i Socjologii; autor jest jednocześnie twórcą nowego przekładu dzieła Marka Aureliusza.
Projekt mój, lecz wykorzystałem też fragment zdjęcia Krzysztofa, popiersie cesarza.
mr m.
Z wyjazdu do ZSRR zostało mi nieco zdjęć, różnych. Czasem się przydają. Oto okładka do wydawnictwa z czas jakiś robionej serii. Kłopot, jaki mam z tymi okładkami jest taki, że estetyka, którą nazywam „rosyjską” (cokolwiek to znaczy) – jest jednak nieco inna, niż ta, która jest mi bliższa (cokolwiek to znaczy). Ale staram się pogodzić ogień z wodą… Tak, żebym i ja był – jakoś – zadowolony (choć nie lubię…); ale też i żeby to nie odbiegało od tej estetyki, tak, jak ją rozumiem i wyczuwam.
Może.
…
A zdjęcie w tle: z połowy lat 70. Moskwa oczywiście.
mr m.
mr m.
Познание и религия. Эпистемология религиозного опыта в русской и еврейской философской мысли ХХ века, red. Януш Добешевский, Станислав Краевский, Якуб Мах, Wydział Filozofii i Socjologii UW, Warszawa 2018, 248 s.
Wiedza i religia. Epistemologii religijnego doświadczenia w rosyjskiej i żydowskiej filozofii xx wieku, red. Janusz Dobeševskij, Stanisław Kraevskij, Jakub Mach, Wydział filozofii i socjologii UW, Warszawa 2018, 248 s.
СОДЕРЖАНИЕ
Вступительное слово
Отправные точки, общие принципы
Януш Добешевский, Религиозный опыт – у истоков проблематики
Станислав Краевский, Существует ли межрелигиозный опыт?
Якуб Мах, Oт философии религии к эпистемологии
Григорий Гутнер, Удивление, благоговение и научное познание
Ирина Иванова, Дифференциация sacra doctrina по признаку рациональности
Татьяна Шаповалова, Ветхозаветная и новозаветная телесная метафора как источник по библейской антропологии
В русском кругу
Сергей Астапов, Методология исследования религиозных верований: русская религиозная философия vs современная эпистемология
Надежда Коренева, Концепт религиозного опыта в русской философии начала XX века
Игорь Евлампиев, Мистический опыт как основа познания в русской философии всеединства (Вл. Соловьев, С. Франк)
Виктория Головей, Концептуализация религиозного опыта в философии Семена Франка
Наталья Ваганова, Мистагогия или эпистемология? Концепция живой религии в творчестве о. Павла Флоренского
Елена Борисова-Юрковская, Реконструкция моделей обращения в религиозном опыте Андрея Белого: metanoia и epistrophe
В еврейском кругу
Владимир Белов, Философия религии Германа Когена и ее оценка российско-еврейскими мыслителями
Илья Дворкин, Математический путь к литургии. Религия и математика в философии Франца Розенцвейга
(St. Gromadzki)
interesujący dla mnie, gdyż okładka kwartalnika, dość złożony montaż z dwóch chyba zdjęć, powstała w całości z obrazów z telefonu: tu akurat iphone. inne czasy.
mr m.
Głównie angielski, do tego w wolnym dostępie PF-L nr 2 (47): „Writing History – Shaping History of (Not Only Polish) Literary Studies”, wstęp, wybór i opracowanie Danuta Ulicka.
Zdjęcia są dwa – a właściwie jedno: ze Szczecinka, to 11 listopada 1981 roku. Jedno „prawdziwe” – zaraz wyjaśnię, dlaczego cudzysłów – a drugie retuszowane. Znaczy: nieprawdziwe? Czy aby…
(…)
„Wokół Fiodora Dostojewskiego. Almanach myśli rosyjskiej” (t. 6), pod red. Janusza Dobieszewskiego, Uniwersytet Warszawski, Wydział Filozofii i Socjologii, Warszawa (2017). Nowa książka wydawnictwa pf-l. A okładka ze zdjęć.
mr m.
…
ps.
SPIS TREŚCI Słowo wstępne (J. Dobieszewski)
ARTYKUŁY
Janusz Dobieszewski, Raskolnikow i inni. Kilka filozoficznych refleksji o bohaterach Dostojewskiego
Karolina Rychter, Piekło pragnienia metafizycznego. Notatki z podziemia Fiodora Dostojewskiego w interpretacji René Girarda
Leszek Augustyn, Similitudo dei a simia dei. Mimetyczny klucz do Dostojewskiego – propozycja René Girarda
Igor Jewłampijew, Osoba jako absolut: metafizyka Dostojewskiego (przeł. M. Kozak)
Igor Jewłampijew, Poemat o Wielkim Inkwizytorze w kontekście filozoficznego światopoglądu Fiodora Dostojewskiego (przeł. J. Skrońska)
Sergiej Chorużyj, Bracia Karamazow z perspektywy antropologii hezychastycznej (przeł. Ł. Leonkiewicz)
PRZEKŁADY
Nikołaj Bierdiajew, Stawrogin (przeł. M. Kozak)
Fiodor Stiepun, Światopogląd Dostojewskiego (przeł. A. Jamankarayev)
Lew Zander, Tajemnica dobra. Problem dobra w twórczości Dostojewskiego (przeł. D. Jewdokimow)
„Therapeia, askesis, meditatio. Praktyczny wymiar filozofii w starożytności i średniowieczu” – nowa książka wydawnictwa pf-l, tom tekstów (pokonferencyjnych).
mr m.
zob. też: Stanisław Gromadzki
…bo większe (31 x 31) i cieszę się, że tak troszkę wracają. I po latach (chyba) dwudziestu pięciu zrobiłem też projekt okładki LP, dla Darka Duszy, a raczej dla Śmierci Klinicznej. Co jest dla mnie zaszczytem i (było) wyzwaniem, bo nie miałem z nimi kontaktów w tym początku lat 80. – dopiero od Absurdu (via Shakin’Dudi.)
a oto i ona.
mr m.
